Şirvanda , həyətimizdə çekdiyim bəzi şəkillər..
#Alçalar
10/05/2012
23/04/2012
17/04/2012
14/04/2012
Мост Влюбленных во Вроцлаве. Bridge of lovers in Wroclaw.
У меня было представление об этом мосте . Мы долго искали его. Каждый раз увидев с далека какой-нибудь мост (а их 112 всего в городе), думали, что это тот самый. По дороге мы увидели много красивых, интересных мест, таких как, например, Тумский остров - бывший речной остров на Одре* 
- церковь(фото внизу).
*Одра - река протекающая через весь город. Она течет также через Чехию и Германию.
Считается что, если завязать замок на этот мост, и бросить ключ в реку, то желание которое загадывают, исполняется. Вот и фото того моста:
Еще несколько фотографий:
13/04/2012
27/03/2012
Wroclaw's Dwarfs - Vroçlav qnomları.
Vroçlav qnomları - bəzi məlumata görə 2001ci ildən quraşdırılıb, bəzilərinə isə görə - 2004. Tam bilmirəm ona görə. Onların sayısı hər dəfə artır. Hazırda şəhərin ən görməli yerlərindən (əşyalarından) biridir. Onları tapmaq üçün xüsusi turlar və broşüralar, eləcə də hər birinin tarixcəsini anlatan bir kitabça var. Hər dəfə yenilərini qururlar, bununla yanaşı köhnələrini oğurluyurlar, ya da sındırırlar.
SISYPHUSES (Syzyfki) - Bir birinə baxa bilməyən iki qnomdurlar. Biri itəliyir qabağa, o birisi isə - arxaya. Onlar 200 qnom ilidi ki eyni yerdədilər.
Digərlərinin hadisələrini isə araşdırmamışam. Cəmi 11 tapa bilmişiq burda. Daha 2 günümüz var, İnşəAllah bir çoxunuda tapa bilərik.
Bu da yaqin ki qnomlara aiddi:
İlk çəkilmiş qnomlar Valdemar Fidrihın ideyasına əsasən Vloçlavda yaranmışdır. Və ən məşhur təşkil olunmuş Qnomların Nümayişi aksiyası 1 iyun 1987ci ildə olmuşdu.
Vloçlava getməmişdən əvvəl bu qnomlar haqqında oxumuşdum, amma bilməzdim onların sayısı bu qədər çoxdu: 173 dənə. İlk gəldiyimizdə yalnız yolun ortasına, binaların altına baxırdıq onları görmək üçün. Amma sonra internetdə oxudum ki çox gəribə yerlərdə sənə rast gələ bilər, məsələn, işıq fonarların başında, pəncərələrin qabağında, və s. Ondan sonra daha bir neçəsini tapa bildik..
Bu gün bir suvenir mağazasına girdikdə, mehriban bir satıcı idi, hardan olduğumuzu soruşdu hətta, sonra isə o qnomların xəritəsini verdi bizə.. 
Hər bir qnomunda öz hadisəsi var.
Məsələn aşağıda ki - GOURMET (Obiezysmak) - bütün dünyadan, masaların üstündə qalan qırım-qırıntıları yemiş bir qnomdur. Yazılıb ki bir gün Main Square"də o qədər yedi ki , artıq tarpənə bilməyib, bizimlə burada qaldı.
SISYPHUSES (Syzyfki) - Bir birinə baxa bilməyən iki qnomdurlar. Biri itəliyir qabağa, o birisi isə - arxaya. Onlar 200 qnom ilidi ki eyni yerdədilər.Digərlərinin hadisələrini isə araşdırmamışam. Cəmi 11 tapa bilmişiq burda. Daha 2 günümüz var, İnşəAllah bir çoxunuda tapa bilərik.
Bu da yaqin ki qnomlara aiddi:
Və s......
24/03/2012
1 day in Prague!
İlk dəfə idi ki EU”də çıxırdım, ilk dəfə idi ki tam avropa şəhərində idim, Yani Turkiyə, Azərbaycan, Gürcüstan,Rusiya kimi həm aziya, həm avropa ölkəsi deyildi. Səfərimiz Vroçlav şəhərinə idi-Polşaya. Amma təyyarə ilə ilk Pragaya (Çexiya) endik, ordanda Vroclav şəhərinə avtobusla keçdik. Saat yerli vaxtnan axşam 08:55 pm idi.
Praganı gəzməyə bizim , demək olarkı, 6 saatımız oldu. Bakıda olarkən hələ fikirləşirdik ki: “yox, vaxt azdı, yaxşı gəzə bilməyəcik Praganı”. Amma hələ 1-2 saatdan sonra “mitilimiz” çıxdı, yorğunlukdan öıürdük
artıq, əl çantalarımız ağır idi həm. (Baqajımızı “
hlavní nádraží ”metro stansıyasının içərisində yerləşən eyni adlı vağzalının yük saxlama şöbəsinə vermişdik).
Praga.
Bakıdan evdən 02:30 am"də çıxdıq,
təyyarə saat 05:45"də idi. Pragada Turan qarşıladı bizi. Hava
limanından avtobusla (№ 100) Zličín"nə qədər getdik. Marağlı odur ki avtobusda, metroda 99% hallarda səni yoxlamırlar, yani Bakıda avtobusdan düşərkən pulu ödəyirsən, metroya girərkən pul ödəyirsən, burda isə avtobusda konduktor yoxdusa havayi keçə bilirsən, amma əgər konduktor səni tutdusa 30AZN mənləğində ştraf verirsən. Sürücü isə yalnız maşınını sürür, yani heç vecinə deyil kimsə ödədi ya yox. Metroda isə 10 dənə keçid varsa (giriş çıxış bir yerdədi) ikisində yalniz bilet salma yeri var. Keçidlərdə bizimki kimi deyil: 1.4 m"lik trubadı, başındada bilet salmaq üçün yer. Yüklərimizi “ hlavní nádraží ” yük yerinə qoyduq. Ordanda cıxdıq şəhəri gəzməyə.
Gəşəng şəhərdi. Həyatla dolu şəhərdir. Şəhər qaynıyır orda. Atam demişdi ki
çixan kimi Muzey görəcəksiniz, onunla üzbəyüz aşağı küçə gedir, mağazalarla,
kafelərlə dolu olan küçə:
Gəzdik dolaşdıq, çoxlu marağlı görməli
yerləri var Praganın:
1-2 saatdan sonra artıq yorulmuşduq. Vaxtımızı bilmirdik necə
keçirdək. (Vroclava"dək avtobusumuz saat 08:40pm"də yola düşürdü.).
1ci balaca bir ticarət mərkəzinə girdik: çay, kofe içdik, bir
az dincəldik. Sonra qərarə gəldik həmin vağzala dönək. Vağzal cox böyük idi:
içərisindədə çoxlu mağazalar, fast-fudlar, apteklər, hətta çimməyə bilə yer var
idi. Orada Burger King"də oturduq, yedik, içdik. Marağlı gələn birdə o
oldu ki, hamı yedikdən sonra öz podnosunu aparib atırdı. (Bakıda isə 70%
insanlar elə etmirlər). 2-3 saatda orda vaxtımızı keçirtdik. "Bus
Station" "Florenc" adlı metro stansiasında yerləşirdi, vağzalda
bir stansiya. Yüklərimizi götürdükdən sonra getdik bus station"a. 30dəqiqə
vaxtımız var idi: oturduq çaynan, dondurmalı isti keks yedik. Sonra mindik
avtobusa. Avtobus ikimərtəbəli, Wi-Fi'lə təchiz olumuş idi. (amma Wi-Fi
Polşa ərazisində işləyir). 4saat 40 dəqiqə yol getdik. Yolda yatdıq, durduq,
bir az mahnıya qulaq asdım, komputorla oynadım. Bir az batareykasıvardı, onu da
Turan bitirdı.
P.S bir şeyədə cox məəttəl qaldım:
piyadala zebraya çıxan kimi maşımlar 3-4 metrədən saxlıyırlar. Məs, bir nəfər
keçir yolu, maşındakıda heç baxmır piyada keçdi qurtardı ya yox. Özü üçün
danışır yanındakiyla. Birdə maşın signal səsini heç eşitmədim orda.
Vroclav.
Gecə saat 01:30da çatdıq Vroclava.
Dayanacaqdan çıxıb, oturduq taksiyə. Taksi gətirdi bizi otelimizin yanınacan,
elədə baha olmadı: 7AZN hardasa.
Gələn kimidə düüüüüüz yatmağa! Çünki 24
saat idi yatmırdıq.
To be continued!!!!
03/03/2012
New Year in Uludag! Part 1.
Avant , je m'excuse pour mon francais.
La fete de "Nouvel An" étais tres interessant. Je l'ai passer en Turqui, à Uludag, à près de Bursa.. Uludag - est, à 2 543 m d'altitude, la plus haute montagne de l'Ouest de la Turquie. Le mont Uludağ est réputé en Turquie comme centre de ski en hiver et comme lieu de camping et de trekking en été.
Nous avons été accueillis à l'aéroport d'Istanbul. Nous avons roulé 4 heures à Bursa: 2h à Feribot - c'est un navire qui transporte des véhicules d'une rive à l'autre; une demi-heure sur le Feribot; et pour gravir la montagne, nous avons passé 1 heure et 30 minutes. Photo from Feribot: Les gens ont été nourris les oiseaux du pain et des gâteaux.
Le temperature etait chaud par jours, et froid - par nuits. La neige a une hauteur de 1-2 mètres. Notre hôtel est appelé Fergana Buyuk Hôtel. C'était un bel hôtel avec une grande salle, un personnel de qualité, mais avec les petites pièces. Chaque matin nous nous sommes réveillés à 8h45 et est allé pour le petit déjeuner. La cuisine était grande. Cuisine turque. Mmm, délicieux! Après le petit déjeuner, nous avons porté nos vêtements de sport et sommes allè prendre les skis.
Une paire coute 20 USD ou YTL (je ne me souviens pas) par jour. À côté de chaque hôtel avait plusieurs pistes de ski! D'une montagne à l'autre, nous avons grimpé la telepherique, et est descendu sur les skis.
To be continued!
26/02/2012
Justice For Khojaly!
The Khojaly Massacre was the killing of hundreds of ethnic Azerbaijani civilians from the town of Khojaly on 25–26 February 1992 by theArmenian and CIS armed forces during the Nagorno-Karabakh War. According to the Azerbaijani side, as well as Memorial Human Rights Center, Human Rights Watch and other international observers, the massacre was committed by the ethnic Armenian armed forces, reportedly with help of the Russian 366th Motor Rifle Regiment, apparently not acting on orders from the command. The death toll provided by Azerbaijani authorities is 613 civilians, including 106 women and 83 children. Western governments and the western media refer to it as the Khojaly Massacre or Khojaly Tragedy. Azerbaijani and Turkish sources occasionally refer to the massacre as Khojaly Genocide (Azerbaijani: Xocalı soyqırımı, Turkish: Hocalı soykırımı) and the Khojaly Tragedy (Azerbaijani: Xocalı faciəsi). Armenian sources usually give an estimate closer to the 161 deaths figure given by Human Rights Watch regarding the events and mostly refer to it as theBattle of Khojaly (Armenian: Խոջալուի պատերազմում-Khojalui Paterazmum), Khojaly event (Armenian: Խոջալուի իրադարձություն-Khojalui Iradardzut’yun) or sometimes Khojaly tragedy (Armenian: Խոջալուի ողբերգության-Khojalui Voghbergut’yan). The event became the largest massacre in the course of Nagorno-Karabakh conflict, next to the Kirovabad Pogrom.
On 25-26 of February 1992 Armenian Army captured Azeri town of Khojaly in northern Karabagh. Over 800 civilians were butchered in cold blood. Khojaly is a settlement of Azerbaijan situated in the strategic point on the road Agdam-Shusha, Khankendi(Stepanakert)- Askeran near the only airport in Karabakh. Its population is more then 7 thousand people.
Late on February 25 the city was under the intensive fire from the town Khankendi and Askeran. The airport and neighboring houses was destroyed. More then 150 people defending the airport were killed by sporadic artillery shelling of regiment No 366. The next day, on February 26 the fire shooting grew heavier and more fierce. After powerful artillery shelling Armenian bandits launched a massive attack. Armoured vehicles of Soviet Army regiment No 366 were in the first row of the attackers. They were followed by Armenian armed bandit units. The Armenian armed men backed by armoured vehicles killed the defenders of the districts and houses. The most valuable property and personal possessions were loaded onto the trucks and taken away towards the town of Khankendi.
Occupation of Khojaly was followed with unprecedented brutalities against the civilian population. In a few hours the aggressors killed 613 innocent and unarmed people. Among them were 106 women, 83 children. 56 people were killed with special brutality. 8 families were totally exterminated. 25 children were totally, and 130 children were partly orphaned. 476 people became disabled persons (of them 76 were minors). 1275 people were taken into hostage and even though afterwards most of the hostages were released from captivity, the fates of 150 of them are still unknown. The event had sparked the exodus of Azerbaijanis from their historic lands. Ten years on and the world is still oblivious to the suffering caused by the Armenian aggression against Azerbaijan Republic. As the result of ethnic cleansing in Karabagh, and other territories occupied by Armenians, some 1,000,000 people have been expelled from their homes and forced to live in tent-camps and railway carriages… on 25–26 February 1992 by theArmenian and CIS armed forces during the Nagorno-Karabakh War. According to the Azerbaijani side, as well as Memorial Human Rights Center, Human Rights Watch and other international observers, the massacre was committed by the ethnic Armenian armed forces, reportedly with help of the Russian 366th Motor Rifle Regiment, apparently not acting on orders from the command. The death toll provided by Azerbaijani authorities is 613 civilians, including 106 women and 83 children. Western governments and the western media refer to it as the Khojaly Massacre or Khojaly Tragedy. Azerbaijani and Turkish sources occasionally refer to the massacre as Khojaly Genocide (Azerbaijani: Xocalı soyqırımı, Turkish: Hocalı soykırımı) and the Khojaly Tragedy (Azerbaijani: Xocalı faciəsi). Armenian sources usually give an estimate closer to the 161 deaths figure given by Human Rights Watch regarding the events and mostly refer to it as theBattle of Khojaly (Armenian: Խոջալուի պատերազմում-Khojalui Paterazmum), Khojaly event (Armenian: Խոջալուի իրադարձություն-Khojalui Iradardzut’yun) or sometimes Khojaly tragedy (Armenian: Խոջալուի ողբերգության-Khojalui Voghbergut’yan). The event became the largest massacre in the course of Nagorno-Karabakh conflict, next to the Kirovabad Pogrom.
On 25-26 of February 1992 Armenian Army captured Azeri town of Khojaly in northern Karabagh. Over 800 civilians were butchered in cold blood. Khojaly is a settlement of Azerbaijan situated in the strategic point on the road Agdam-Shusha, Khankendi(Stepanakert)- Askeran near the only airport in Karabakh. Its population is more then 7 thousand people.
Late on February 25 the city was under the intensive fire from the town Khankendi and Askeran. The airport and neighboring houses was destroyed. More then 150 people defending the airport were killed by sporadic artillery shelling of regiment No 366. The next day, on February 26 the fire shooting grew heavier and more fierce. After powerful artillery shelling Armenian bandits launched a massive attack. Armoured vehicles of Soviet Army regiment No 366 were in the first row of the attackers. They were followed by Armenian armed bandit units. The Armenian armed men backed by armoured vehicles killed the defenders of the districts and houses. The most valuable property and personal possessions were loaded onto the trucks and taken away towards the town of Khankendi.
Occupation of Khojaly was followed with unprecedented brutalities against the civilian population. In a few hours the aggressors killed 613 innocent and unarmed people. Among them were 106 women, 83 children. 56 people were killed with special brutality. 8 families were totally exterminated. 25 children were totally, and 130 children were partly orphaned. 476 people became disabled persons (of them 76 were minors). 1275 people were taken into hostage and even though afterwards most of the hostages were released from captivity, the fates of 150 of them are still unknown. The event had sparked the exodus of Azerbaijanis from their historic lands. Ten years on and the world is still oblivious to the suffering caused by the Armenian aggression against Azerbaijan Republic. As the result of ethnic cleansing in Karabagh, and other territories occupied by Armenians, some 1,000,000 people have been expelled from their homes and forced to live in tent-camps and railway carriages…
Here is the photos from today's action: In the nationwide march, which began with a Square of Liberty, attended by over 60,000 people:
29/01/2012
La vie!
Сегодня я снова убедилась, что необходимо верить в то, и это ТО обязательно сбудется..
Вот и закончились все мои экзамены: помню когда на первом курсе училась, казалось , что эти экзамены никогда не закончатся.. А сегодня, когда я уже на 3ем курсе, так быстро закончились они..
Я даже не знаю, про что писать, ведь у меня такая скучная жизнь: никаких перемен, весь день дома, даже выходить на улицу не хочется. Надеюсь в скором времени все поменяется. С это й надеждой я уже несколько лет живу! Ну конечно, как говорится: C'est la Vie pas le Paradis!
Я даже не знаю, про что писать, ведь у меня такая скучная жизнь: никаких перемен, весь день дома, даже выходить на улицу не хочется. Надеюсь в скором времени все поменяется. С это й надеждой я уже несколько лет живу! Ну конечно, как говорится: C'est la Vie pas le Paradis!
04/12/2011
I'm welcome to Blogger.com
5:35 pm :
This is my 1st day on blogger.com, and 2nd day in Google+. Ну вот и закончился 2011й сезон в Формуле 1. К сожалению, Алонсо занял 4е место в чемпионате. Конечно я огорчилась :S . Вообщем, буду ждать 2012й год, в марте новый сезон начнется..
Столько мыслей в голове, хочу все написать за раз! Не знаю с чего начать, что написать.
->
This is my 1st day on blogger.com, and 2nd day in Google+. Ну вот и закончился 2011й сезон в Формуле 1. К сожалению, Алонсо занял 4е место в чемпионате. Конечно я огорчилась :S . Вообщем, буду ждать 2012й год, в марте новый сезон начнется..
Столько мыслей в голове, хочу все написать за раз! Не знаю с чего начать, что написать.
->
